Σας έχω νέα!

Διαβάζοντας τη Θεωρία του Σουπενάουερ, ένα βιβλίο του Irvin D. Yalom (υπέροχο μέχρι στιγμής!), καταλαβαίνω ότι κάθε φορά που μπαίνω στο μπλοκ μου και αναρτώ κάτι, είναι λες και κάνω δωρεάν ομαδική ψυχοθεραπεία. Αναρτώ κάτι και έτσι παραθετώ κάτι που με απασχολεί με πλήρη ειλικρίνεια και έχω την ευκαιρία να ακούσω τις δικές σας γνώμες, που μου τις λέτε ανιδιοτελώς και θέλοντας μόνο να με βοηθήσετε. Πολλές φορές οι απόψεις σας έχουν μεγάλη βαρύτητα για μένα, είτε άμεσα, είτε ετεροχρονισμένα. Και γι΄αυτό, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω όλους από καρδιάς που κατά καιρούς ή και ορισμένοι, πάντοτε, έχουν να μου πουν ένα φιλικό λόγο. Σε ένα άτομο που ούτε καν γνωρίζουν και δεν έχουν και κανένα συμφέρον να βοηθήσουν. Σας ευχαριστώ που μπαίνετε στον κόπο να διαβάσετε όσα γράφω, να μπείτε στη θέση μου, να πείτε τι πιστεύετε, ακόμα κι αν διαφωνείτε μαζί μου. Να 'στε καλά όποιοι κι αν είστε, όπου κι αν βρίσκεστε. Εξάλλου, και οι περισσότερες ομάδες ψυχοθεραπείας αποτελούνται από άγνωστους μεταξύ τους ανθρώπους.
Είμαι λιγάκι αρρωστούλα αυτές τις μέρες, με μπουκωμένη μύτη κι όλα αυτά, αλλά καλά κρατιέμαι. Και στο Pilates μου πήγα χτες και ξεθεώθηκα και σήμερα πήγα Latin και Belly Dance. Ναι, συνεχίζω ακάθεκτη το υπερπλήρες πρόγραμμα μου και το λατρεύω. Ίσως να προσπαθώ να μην μπω στη διαδικασία να σκεφτώ όλα όσα γίνονται στη ζωή μου τις τελευταίες μέρες.
Στη Σαλόνικα πέρασα καλά, όχι φαντασμαγορικά, αλλά καλά. Έκανα απίστευτο shopping και το καταχάρηκα, πήγα στην παρέλαση τις 28 και ήταν όμορφα-ενθουσιάστηκα με τα αεροπλάνα! Πήγαμε σε ένα υπέροχο μπαράκι, στο Kiss Fish, κάτω στο λιμάνι και χόρεψα μέχρι που δεν είχα δύναμη να σταθώ, πήγαμε στο Vogue-τέλειο κλαμπ. Πήγα δύο φορές σινεμά αλλά δε μου πολυάρεσαν οι ταινίες που διάλεξε η παρέα-Ugly truth (σαχλοκομεντί) και Antichrist (μεγάλη μαλακία...κυριολεκτικά και μεταφορικά!). Πήγαμε στην Άθωνος για φαγητό, στη Ναυαρίνου για κρέπες, στην Αριστοτέλους για γύρο. Πήγαμε για φαγητό στο Kitchen bar-wow! και σε ένα ωραίο καφέ, πάλι στην Αριστοτέλους, στο Mojo. Επίσης, πήγαμε για ποτάκι στο lounge bar του Makedonia Palace-απίστευτη θέα από τον τελευταίο όροφο! Εκείνο που απόλαυσα όμως περισσότερο απ' όλα ήταν μια βόλτα που έκανα μόνη στον παραλιακό-λατρεύω να περπατάω μόνη σε μια ξένη πόλη και να την εξερευνώ με το δικό μου τρόπο. Ο Θερμαϊκός μου φάνηκε πιο όμορφος και καθαρός από ποτέ. Βγήκα και στο Λευκό Πύργο, τέλεια! Έμαθα πως το 1917, η Σαλόνικα κάηκε από μια φωτιά που ξεκίνησε από το σπίτι μιας νοικοκυράς που τηγάνιζε μελιτζάνες! Με έκανε να σκεφτώ πως μικρές λεπτομέρειες μπορούν να προκαλέσουν σημαντικά γεγονότα. Butterfly's effect.
Όσο για το Ματόκλαδο κατά τη διάρκεια της Θεσσαλονίκης, ένα έχω να πω-τον ξεπέρασα ολοκληρωτικά. Ειλικρινά σας μιλάω, καμιά σχέση με το πως το φανταζόμουνα. Χάρηκα που είχα την ευκαιρία να περάσω χρόνο μαζί του και έπεσε κάθε μάσκα. Λοιπόν, ποτέ δε θα πω ότι ο έρωτας είναι άσχημο πράγμα, αντίθετα είναι η πιο όμορφη κινητήριος δύναμη του ανθρώπου. Και ποτέ δε θα μετανιώσω που ερωτεύτηκα το Ματόκλαδο, αλλά στην ουσία δεν ερωτεύτηκα αυτόν, αλλά εκείνον που είχα στο μυαλό μου ως Ματόκλαδο, κι αυτό δεν είχε να κάνει καθόλου με την πραγματικότητα. Απορώ αν υπάρχει πουθενά αυτός που έχω στο μυαλό μου, ίσως πια να πρέπει να αναθέωρήσω και να αλλάξω τα θέλω μου.
Με το Δύτη χώρισα. Ανακάλυψα πως δεν είναι το Ματόκλαδο αυτό που με κρατούσε μακρυά του. Έφυγε κι αυτό το εμπόδιο, παρόλα αυτά δε νιώθω να με γεμίζει αυτός ο άνθρωπος. Πάντα κάτι λείπει και όλο και θα το ψάχνω, γιατί λοιπόν να τον τυραννώ; Μείναμε, λέει, φίλοι, αν και εγώ θα προτιμούσα, κυρίως γι' αυτόν, να μη μιλούμε καθόλου τον πρώτο καιρό. Θα δείξει ο χρόνος.
Άρχισα να κάνω νέες παρέες ή μάλλον να αναθερμαίνω παλιές, όπως για παράδειγμα με τον Άνθιμο. Πολύ καλό παιδάκι και τα βρίσκουμε αρκετά. Μην πάει ο νους σας στο πονηρό, απλά κάνω αλλαγή παραστάσεων. Είναι κάτι που χρειάζομαι-να ξεφύγω από το κατεστημένο και να κάνω κάτι διαφορετικό.
Απόψε θα πάω για σούσι. Σαγιονάρα! Τα λέμε σύντομα!